Ongekende publiciteit voor VVD Waterschap Rivierenland

De afgelopen weken was onze lijsttrekker Andries van der Netten van Stigt groot in het nieuws. In het interview (dat ten tijde van de begrotingsbehandeling in 2018 was gegeven), vroegen wij aandacht voor de almaar oplopende schulden van het Waterschap. Niet om de zwarte piet te spelen, maar wel om actief bij te dragen aan een bewustwording over wat er speelt en hopelijk een denkomslag. Waterschappen moeten zwaar investeren om Nederland weerbaarder te maken tegen gevolgen van klimaatverandering, voldoende financiële dekking daarvoor ontbreekt nog.

© De Gelderlander


 

Nou, die aandacht is gelukt! Het interview was het gesprek van de dag op nieuwjaarsbijeenkomsten, en een week lang het best gelezen artikel in De Gelderlander. Onze eigen Remco Dijkstra heeft tezamen met Helma Lodders en Albert van den Bosch inmiddels Kamervragen gesteld, waarover we komende week meer publiciteit verwachten. 

 

Leuk, die aandacht, maar we wilden vooral aandacht voor de risico’s van een hoge schuld en het gemak waarmee lasten zijn doorgeschoven naar nieuwe generaties. Waterschap Rivierenland is nu al meer belastinggeld kwijt aan rente over zijn schulden, dan dat er wordt geïnvesteerd in dijkversterkingen.  

Waar we de afgelopen jaren (vanuit de oppositie) steeds hebben gepleit voor het óók realiseren van financieel droge voeten, hebben we inmiddels publiekelijk bijval gekregen, ook vanuit coalitiepartijen. Dat stemt ons positief.


De komende periode komt er meer debat over de betaalbaarheid van de hoogwaterbescherming met de duurder wordende dijkversterkingsprojecten van het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Nu al concluderen sommige partijen dat de investeringen dan maar moeten worden getemporiseerd. Maar dat lijkt ons geen automatische vanzelfsprekendheid. Willen we nu, en in de toekomst, droge voeten houden, dan zullen we in onze dijken moeten blijven investeren. In het belang van onze eigen (toekomstige) inwoners, maar ook voor de rest van Nederland. En ook al deelt het Rijk en de overige waterschappen zwaar in de kosten, een onevenredig deel van de rekening ligt op het bordje van de 400.000 huishoudens in het Rivierengebied, het dijkenwaterschap van Nederland. We kunnen dit niet oplossen door bij te blijven lenen.